Anne-Marie is moeder van twee zoons (17 en 14). Nadat ze 24 jaar in loondienst heeft gewerkt bij een grote jeugdzorgorganisatie heeft ze besloten om voor haar zelf aan de slag te gaan. Dat dit een succesvolle keuze is gebleken is nog een understatement want afgelopen mei werd ze benadert voor het RTL programma ‘Opvoeden Doe Je Zo!’. “Dat was een fantastisch leuke ervaring. Ik heb geprobeerd om zo dicht mogelijk bij mezelf te blijven en om de manier waarop ik met ouders werk ook te laten zien op televisie.”
Inmiddels zijn we door Anne-Marie al veel te weten gekomen over de basis van opvoeden en over opvoedstijlen. Echter waren er in mijn omgeving een aantal prangende vragen over grenzen en regels. Iets waar Anne-Marie niet alleen professioneel expert maar ook ervaringsdeskundige in is. “En wat je ziet is dat uiteindelijk ook ik een mengelmoesje heb. Ik denk dat ik een hele duidelijke moeder ben waarbij de kinderen binnen die duidelijkheid ruimte krijgen.” Daarmee noemt ze zichzelf dus een ouder die van de regels en afspraken is maar tegelijkertijd is er ook veel mogelijk bij haar thuis.
Hoe kan je als ouder het beste grenzen stellen? Wat als consequent zijn met de grenzen en regels niet lukt?
“Kinderen hebben grenzen nodig. Want grenzen geven duidelijkheid en duidelijkheid geeft veiligheid. Eén van de belangrijkste opvoedissues, is zorgen dat een kind zich veilig voelt,” stelt Anne-Marie. “Want dan kan het kind groeien, zich ontwikkelen, dan kan het ook experimenteren. Dan kan hij ook een grens overgaan maar op een veilige manier. Dus grenzen stellen is veiligheid.”
“Wat er vaak gebeurt is wanneer we die grens dan stellen, we ervan schrikken dat het kind niet zegt ‘oke mam, is goed mam’ maar dat ze tegengas gaan geven. Wij vinden grenzen stellen helemaal niet moeilijk. Want vaak als een ouder zegt ‘Ik ben helemaal niet zo goed in grenzen stellen’ en we vervolgens op onderzoek gaan, komen we tot de conclusie dat ze prima grenzen stelt maar als de dood bent voor het gevolg van die grens.”
Maar het kan ook zijn dat de grens die is gesteld niet zo effectief is. “Dus je zegt wel 80 keer ‘nou doe eens rustig’ Dat is op zich al een grens, maar het heeft geen nut want het is geen effectieve grens.” En daar zit volgens Anne-Marie een hele mooie balans. Enerzijds probeert ze ouders mee te geven hoe je nou een effectieve grens stelt en anderzijds bedenken hoe je in contact blijft met je kind. “Een voorbeeld is als een kind blijft springen op de bank en jullie hebben de regel dat dat niet mag zeg je niet ‘Ik ben er nu helemaal klaar mee’ maar zeg je liever ‘Ik wil dat je nu echt op de bank gaat zitten, springen doen we buiten.’ En vervolgens als een kind die grens dan uiteindelijk tóch overgaat doen ouders dan niks. Of mopperen en waarschuwen we nog een keer. Maar het kind ondervindt eigenlijk geen gevolg van zijn gedrag. Dus op het moment dat ze maar op die bank blijven springen zeg je ‘Oke ik heb het net gezegd, springen doen we buiten, op de bank gaan we zitten, jij kan nu even niet meer op de bank zitten’, en je haalt hem eraf. Dan voelt een kind ook ‘Hee, mijn gedrag heeft een logisch gevolg.’ Dus grenzen stellen vanuit verbinding en contact en wat daar eigenlijk onderligt is de kwaliteit van relatie: dus hoe goed is de band met jou kind nu eigenlijk?”
En volgens Anne-Marie mogen we soms best kritisch naar onszelf kijken want je kind is eigenlijk je spiegel en dan heb je dus keuzes te maken. En zolang het goed gaat mis dat natuurlijk prima, maar op het moment dat het niet goed gaat zul je naar je opvoed skills moeten kijken. Maar je zult vooral heel erg naar de behoeftes van je kind moeten kijken. “Als jij dus van jezelf weet dat je meer een moppermoeder bent omdat je een ontzettend drukke baan hebt en het leven op dit moment echt tropen tijden zijn dan heeft dat effect op het contact en de band met je kind. Dat doe je niet bewust of omdat je helemaal geen contact met je kind wil, helemaal niet. Maar dat is wel het gevolg van jouw hele drukke leven.”
Als we het dan toch hebben over regels: hoe denk jij over schermtijd?
Er zijn natuurlijk wetenschappelijke onderzoeken gedaan met wat veel schermtijd doet met de kwaliteit van het zicht van je kind. Maar dat willen wij eigenlijk niet horen. Eigenlijk willen wij graag antwoord op de vraag: “Moet ik mijzelf schuldig voelen als ik mijn kind voor een film van 1,5 uur zet, zodat ik kan werken” of “Hoe erg verpest ik mijn kind met een lui tv-dagje?”
Anne-Marie lacht en herkent deze vragen vanuit haar begeleiding. “Wat ik eigenlijk nog veel belangrijker vind dan een concrete tijd koppelen aan tv of tablets is de vraag ‘Wat doe je nog meer met je kind of wat doet je kind er naast nog meer?’ Als jij een kind hebt dat enorm graag buiten speelt veel in beweging is, zichzelf goed kan vermaken, een brede interesse heeft, nieuwsgierig is, onderzoekend is en die zit af en toe eens wat langer achter een tablet of een tv, dan denk ik dat daar niet zoveel mis mee is. Maar heb jij een kind die niks anders meer wil dan een tablet of tv of niet naar buiten te slaan is, bij ieder verveel moment eigenlijk alleen maar dat ding wil, dan zijn dat signalen waar je wat mee moet.”
Ook hier geeft Anne-Marie aan dat een balans zó ontzettend belangrijk is. “En als het de ene dag anderhalf uur is geweest bij relatief jonge kinderen maar dan zijn er twee of drie dagen waarbij er nagenoeg niks gekeken wordt, dan is er een balans.” Ze vertelt ook dat het belangrijk is om te kijken wat het met je kind doet omdat sommige kinderen juist ontspannen van even tv kijken of een filmpje. Dat is bijna het enige moment op de dag waarbij ze fysiek (niet zozeer mentaal ivm prikkels) tot rust komen. “Ik denk dan ook wat ontneem je een kind om dan te zeggen ‘nee dat mag niet’- ondertussen stuiteren kinderen door het hele huis, onrust alom, dan schiet het zijn doel voorbij. Zorg dat het geheel in balans is en kijk wat doet het kind erom heen wat laat hij zien aan gedrag.”
Nu voel ik me opeens een stuk minder schuldig over die tablets tijdens de autorit richting Frankrijk.. Dankjewel, Anne-Marie!
Meer lezen over Anne-Marie en haar kijk op opvoeding? Lees hier een artikel over opvoedstijlen en klik hier voor een interview over de basis van opvoeden. Of bewaar je enthousiasme nog even tot volgende week waarin Anne-Marie haar favoriete literatuur en opvoedkundige leesvoer met ons deelt!