De lichtjes, de muziek, het gelach.. Even ga ik terug in de tijd. Ik sta op de kermis in het dorp waar ik opgegroeid ben. Deze keer niet met mijn vriendinnen, half beschonken na een mooi rondje mexen, maar met mijn andere besties, mijn kinderen. Ze zijn niet zo onder de indruk van wat we zien, ik daarentegen kijk mijn ogen uit want wat ik nog meer zie doet mijn mond open vallen.
"Ik herinner me nog een oud en nieuw, toen ik net vrijgezel was.."
Terwijl ik naast het paardje hurk waar Aimée op zit in de draaimolen, staar ik opeens recht in de ogen van een oude vlam. Inmiddels heeft ook hij een gezin, ik zie namelijk een schattig meisje op zijn arm zitten.
Na enkele seconden is de draaimolen weer een eind verder en laat mijn blik het zicht los. Maar wanneer ik de ronde weer afmaak zie ik zijn vrouw zich voegen bij het gezin. ‘Oei’ zucht ik. Ik herinner me nog een oud en nieuw, toen ik net vrijgezel was en het stel waar ik naar staar al samen was. Toen ging hij vreemd, zoenend gingen we het nieuwe jaar in. Oké, chique was het niet, ik wist wel van haar, maar zag het niet als mijn verantwoordelijkheid. Maar ze zijn dus nog samen, en vormen inmiddels een gezin.
"Ik weet nog goed dat ik vaak dacht ‘I dodged a bullet there.."
Met stomheid geslagen, omdat zij nog steeds samen zijn, probeer ik kundig oogcontact met hen te mijden terwijl ik Aimée uit de draaimolen til. Enerverend ritje. ‘Mama ik wil blussen, ik wil blussen!’ Maeson trekt aan mijn arm en sleept me mee naar de brandblussertjes. Nadat ik twee euro in het apparaat duw, begint Maeson met blussen. Een ander kindje komt naast hem staan. Ik kijk recht in de ogen van de papa. Mijn allereerste vriendje. Ik lach en krijg hetzelfde ongemakkelijke gevoel als bij de draaimolen als ik zie wie de twee even later nog vergezelt, zijn vriendin. Ik weet nog goed dat ik vaak dacht ‘I dodged a bullet there’ als ik hem weer lippen zag locken in de kroeg terwijl hij voor een ouderlijk bezoekje weer naar huis ging. En zij wist dus ook van niks.
"Er is geen belangrijkere keuze in je leven dan je partnerkeuze.."
Hoe druk de kermis ook is met zijn lichtjes, lawaai en flashbacks naar vroeger, ik blijf een kalmte voelen. Ik sta nooit op met een gevoel van angst of onzekerheid, want ik heb een partner waar ik op kan vertrouwen. Mijn tante zei wel eens ‘Je kan maar beter goed, gedegen kiezen want een partnerkeuze is de belangrijkste keuze die je in je leven zal maken’. En ik sluit me hier helemaal bij aan. Daardoor kan ik nu al mijn energie aan de kinderen geven in plaats van aan twijfels. Hierdoor hou ik het nog wel een rondje touwtje trekken vol.