Wat er mist in onze maatschappij is meer ruimte, meer begrip voor vrouwen om ons heen. We zijn snel geneigd te oordelen zonder écht te weten wat er achter de voordeur plaatsvindt.
Wat beweegt iemand, waarom doet zij wat zij doet? Laten we meer luisteren en open staan voor verhalen van anderen.
Zo vertelt Sanne openlijk over de -volgens haar- een van de meest onderschatte operaties die die er zijn. Een maagverkleining: Hoe gaat dat er nu echt aan toe? En wat doen al die stigma’s rondom een gastric bypass haar? Lees hier haar verhaal..
Hoe oud was je toen er obesitas werd geconstateerd?
“Dat weet ik niet precies. Dat ik overgewicht had wist ik vanaf mijn zesde. Mijn ouders maakten afspraken bij de dokter, omdat ik zwaarder was dan andere kinderen. Daar werd het toen vastgesteld. Daarvoor was ik mij er nooit van bewust.”
Hoe was jouw jeugd met obesitas?
“Moeilijk. In een klas van 24 kinderen, heb je een uiterlijk kenmerk wat anders is dan andere kinderen waardoor je makkelijk doelwit bent voor pesterijen. Ik ben drie keer van basisschool veranderd omdat er steeds niks gedaan werd door de desbetreffende scholen.
Na de basisschool werd het er niet makkelijker op. Het is heel lastig om anders te zijn. Dus je doet andere activiteiten.
Ik woog op mijn zwaarst 170 kg. Je kan je voorstellen dat een bezoekje naar een pretpark al vervelend was. Ik kon in geen enkele achtbaan.”
Welke oplossingen had je al geprobeerd voor de maagverkleining?
“Alles wat je je maar kan bedenken. Sporten onder begeleiding, diëtisten, medicijnen, ik heb altijd de deuren plat lopen bij de dokter en het ziekenhuis. Ook zijn alle diëten de revue gepasseerd.”
Wat heeft je ertoe gezet om een maagverkleining te ondergaan?
“Op een gegeven moment was ik zó klaar met dat gewicht. En omdat er al zoveel geprobeerd was, was dit de enige optie in mijn ogen. Zelfstandig afvallen zat er niet meer in. Het voelde als een nieuwe start aangaan.”
Hoe was het om een maagverkleining te ondergaan?
“Het was heel heftig. Mijn verwachting kwam totaal niet overeen met de realiteit. Ik dacht er veel te licht over. Anderhalf jaar voor de operatie begint het traject al. Je wordt onderzocht door een diëtist, sportcoach en psycholoog om aantoonbaar bewijs te leveren dat het geen bevlieging is, maar ook dat je zelf alle mogelijke inspanningen hebt geleverd om af te vallen en het desondanks niet is gelukt. Als je vervolgens groen licht krijgt kom je op een wachtlijst. Toentertijd was de wachtlijst een half jaar, maar door een fout liep dat nog eens 9 maanden uit.
Twee weken voor de operatie moet je beginnen met een dieet van vloeibaar voedsel van Modifast. Je mag dan niks eten, alleen de shakes of pudding eten en water, koffie of thee drinken. Dat gebeurt zodat je lever kan slinken. Door het vele overeten vergroot je lever, deze ligt voor je maag en zit dan in de weg voor de operatie.
Dan breekt de dag aan van de operatie. Je start in een soort voorbereidingskamer, waar je kalmeringstabletten krijgt en waar je je om moet kleden om vervolgens naar de O.K. te gaan. In weer een ander voorkamertje worden alvast de infusen geplaatst. Als dat op z’n plaats zit, ga je daadwerkelijk naar de O.K. De arts controleert nog een keer alle gegevens en als je dan op de operatietafel gehesen wordt brengt de anesthesist je onder narcose.
Als je na de operatie wakker wordt in de uitslaapzaal, zit je vol slangen. Ik weet nog dat ik niet goed uit de narcose kwam, het voelde alsof ik helemaal de weg kwijt was en ik probeerde zelfs slangen los te trekken. Vervolgens viel ik in slaap waarna ik een uur later echt wakker werd.”
Wat viel je het meeste tegen nadat je was geopereerd?
“Mensen oordelen te snel zonder echt te weten wat het inhoudt. Maar voor iemand die morbide obesitas heeft, is zelfstandig afvallen bijna geen optie meer. Dus mensen weten niet waar ze over oordelen.”
Heeft je maagverkleining geleid tot een gezond gewicht?
“Ja. Maar je moet jezelf weer helemaal uitvinden. Je bent een heel nieuw persoon geworden. Zonder die operatie was ik er nu niet meer. De voorspelling van de arts was dat ik voor mijn 30e een hartstilstand zou hebben gehad. Hij schatte die kans op basis van mijn medische gegevens op 88%. En dan nog maar te zwijgen over diabetes of slijtage van gewrichten.”
Welke tips heb je voor mensen die twijfelen over het ondergaan van een maagverkleining?
“Ga het gesprek aan. Het meest gezonde lijkt mij altijd om niet in je te laten snijden, maar als je net als ik alles hebt geprobeerd en je eigenlijk geen uitweg meer hebt, ga dan echt je informatie inwinnen.”
Wat is nu je mindset rondom voeding en gezondheid?
“Geen enkele euro is er een te veel als je deze investeert in je gezondheid. Dus neem die personal trainer, pak dat sportabonnement of ga naar een (gezondheids)psycholoog. Bezuinig niet op je gezondheid, nooit. Wat me ook helpt is om aan mijn kinderen te denken. ‘Als het mijn zoon betrof, betaalde ik ook die personal trainer, gaf ik ook geld uit aan duurdere gezonde producten’. Ik ben dus heel wat liever voor mezelf geworden. Zelfliefde is key.”
*Wegens privacy redenen heeft de interviewee voor een andere naam gekozen en wil graag anoniem blijven.