Afgepeigerd van een lange werkdag kom ik bij het kinderdagverblijf aan om de kinderen op te halen. ‘Mama honger, mamaaaaaa, mamaaaaaaa ik wil eten.’ Met mijn laatste restje geduld geef ik Maeson een aai over zijn bol en vertel ik hem dat mama het eten al klaar heeft staan in de koeling en dat we zodra we thuis zijn meteen gaan eten. Daar was hij het niet mee eens..
Geen boontjes
Een hele zeurderige autorit verder komen we thuis aan. Met een snelheid waar Bolt zich over zou verbazen, piep ik het eten op en zet het voor de kinderen neer. ‘Nee mama, geen boontjes, ik wil geen boontjes!’ In tegenstelling tot de groenten op Maeson zijn bord, is mijn geduld nu echt op.
En toen gebeurde het: ‘Als je je groenten op eet krijg je daarna een Danoontje.’ En het kind werkte de groene boontjes weg alsof het frietjes waren. En met inmiddels barstende koppijn gaf ik Maeson zijn ‘beloning’.
Teambuilding
Een dikke week verder tijdens een teambuilding dag van mijn werk bij een MBO school, hebben we het over ‘investeringen in relaties.’ Lacherig roep ik: ‘Als je je boontjes eet, krijg je een Danoontje.’ En met de meest afkeurende blik (bijna net zo afkeurend als de kinderen naar hun groentes keken) sprak de coach die voor de groep stond mij nuffig toe.
‘Eten belonen lijkt mij SO-WIE-SO geen goed plan.’ En daar zat ik met mijn bek vol tanden. Het was een grapje, maar het was ook echt wat ik onlangs deed. Was die vrouw niet wat overdreven of was het echt zo slecht om je kind te belonen met een toetje? Ik bedoel, ik heb er zelf ook een handje van aan om mezelf te belonen met eten. Als ik een diploma haalde of zelf na mijn bevallingen was er meteen eten. Of dat nu ging om gebak of in het laatste geval een wit puntje met filet americain. Toch maar even Googlen dus.
Het Voedingscentrum
Ik kwam uit bij de website van het Voedingscentrum. Daar las ik dat het beter is om een toetje niet te gebruiken als beloning. Je kan dus beter niet zeggen: “Als je nu al je groente opeet, dan krijg je zo een toetje”. Want zodra je beloont met eten, zal je kind volgens hen zichzelf later misschien ook belonen met eten. En dat kan weer leiden tot een verstoorde relatie met eten en bijvoorbeeld overgewicht. Daarnaast leer je je kinderen op deze manier dat het gewone eten vies zou zijn en alleen het toetje lekker. Het is dus op meerdere fronten beter om het toetje niet als beloning óf straf in te zetten.
Nou, daar heb je dan met je goede gedrag ál die jaren ieder hapje zelf voor gekookt, gepureerd en in bakjes gedaan om vervolgens met één zinnetje je kind een verstoorde relatie met eten te bezorgen. Laat ik dan maar heel hard hopen dat ze het mij later niet zullen verwijten wanneer ze op de middelbare school frikandellenbroodjes gaan halen met andere pubers om te vieren dat ze een uur uitval hebben.
Eén reactie
Zeer interessant