Toen @lottegras.nl afgelopen maandag tijdens het wandelen -ja, het bestaat echt- van de kerststallenroute aan me vroeg hoe het ging met mijn fit-life, moest ik met de billen bloot.. ‘Niet zo goed.. heb mijn voeding wel lekker op orde, maar dat sporten.. Ik ben zoooo (met nog duizend O’s erbij) moe. Ik weet ook niet goed wanneer ik dan moet sporten want dan zijn de kinderen er en dan moet ik weer zus en dan weer zo..’ en zo nog een aantal ‘maaren’. Als excuusjes maken verheven was tot een kunst, verdiende ik toen en daar een oeuvre award. Ik zag Lotte kijken naar mij. ‘Ik weet het, ik kies er gewoon niet voor om tijd te maken op het moment..’ zei ik. En dus, vol goede moed ben ik vandaag toch maar gaan sporten. Terwijl ik moe was. Met kinderen erbij. En dat ging eigenlijk heel erg goed en fijn.
Ik voelde me zo lekker nadien dat ik daarna met mam nog lekker heb gewandeld buiten. En daar voelde ik me weer zó goed over dat ik de koekjes die ik die middag met Maeson, een vriendje van hem en Aimée had gebakken kon weerstaan.. en dat was pittig, want zeg nu zelf…. @m.wils you jelly husband?
Daar had ik het laatst ook over met een andere vriendin. Wanneer je sport, is dat een soort stok achter de deur voor het maken van gezonde keuzes. Ik bedoel, ga maar eens sporten, ook al is het maar een half uurtje, low intensity, dan nog steeds zal je niet meteen daarna een graai in de koektrommel doen, en drink je eerder in de avond een theetje dan een wijntje.
Dus wat betreft voeding ik geniet, zeker deze dagen, ook echt wel lekker van een wijntje, kerstkoekje en een frietje in het weekend. Maar dat lekkere snaaien wordt mooi doorbroken door sporten, wandelen, bewegen. En op die manier, in combinatie met genoeg groente en fruit, heb ik nu een fijne balans. Wat dat betreft is voor mij zorgen dat een workout ‘er in zit’ het belangrijkste van mijn ‘fit-journey’. #fitstemoedervanhetschoolplein is nog lang niet bereikt, want het opbouwen van sporten na een zwangerschap gaat traag, maar met een beetje geduld en consistentie komt dat uiteindelijk helemaal goed. Als ik maar bereid ben te doen wat er toe staat. En dat is echt dagelijks de keuze maken voor minstens een half uur voor mezelf te nemen. En dat gaat sinds een weekje eigenlijk best goed. (Al ben ik inmiddels vier keer opnieuw aan deze blog begonnen as we speak, hangen er twee huilende kinderen aan mijn benen, ben ik uit frustratie aan het dreigen met ‘dan geen toetje’ en neem ik nu een belachelijk grote slok wijn. Eentje waarbij je boventanden zichtbaar zijn, je kent het wel.) Maar verder, I practise what I preach, I promise 😉
Wat ik eigenlijk wil zeggen -om in Engelse termen te blijven- ‘Slow and steady wins the race..’
2 reacties
Lekker bezig meid, jezelf niet teveel opleggen, je doet het super goed. Ik had gisteren ook de gedachte: ‘ik heb al zo lang niet gesport’, en toen ging ik erover nadenken en toen was het eigenlijk nog geen week geleden. Dus vandaag weer met frisse tegenzin er tegenaan 😉 Leuke blog en heel herkenbaar!
Wat goed Lieve!! We hebben gisteren al contact gehad en had ik je reactie hier nog niet gelezen. Nu ik dat dus doe, bedenk ik me; goh een half uurtje zit er na het kerstontbijt vast wel even in, daarna met z’n allen een lekker stuk wandelen. Oftewel: jouw reactie motiveert mij weer! Thanks 🙂 Fijne dagen <3